Փնտրեցեք Աստծուն և դուք կգտնեք

Կյանքում հաճախ ենք հայտնվում անելանելի վիճակում, երբ կարծում ենք թե միակ ելքը մահն է, սակայն մենք մոռանում ենք ամենազոր Աստծո մասին: Մենք մոռանում ենք... բայց նա` ՈՉ: 

Բազմաթիվ առիթներ են եղել բոլորիս կյանքում, երբ Աստված լսել է մեր խնդրանքը, կատարել, օգնել, բայց ցավոք մենք հիշում ենք Աստծո մասին միայն այն ժամանակ, երբ այլևս ուրիշ ճար չի մնացել: 

Բերեմ մի պարզ օրինակ: 

Եթե մեզ շտապ գումար է անհրաժեշտ, մենք առաջին հերթին դիմում ենք մոտ ընկերներին, հետո բարեկամներին, հետո ծանոթներին, ընդ որում անգամ այն ծանոթներին, որոնց երկար ժամանակ մոռացել էինք: Ի վերջո գումար չճարելով հուսահատվում ենք, և սկսում ենք դիմել Աստծուն: Դե քանի որ Աստված էլ ողորմած ու գթասիրտ է մի դուռ է բացում մեր առաջ, ինչ որ մի տեղից, որի մասին չէինք էլ մտածում, գումար է հայտնվում:

Մեկնաբանությունները թողնում եմ Ձեզ:

Կարծում եմ որ արժի որ վերը նշված ցուցակի մեջ կատարենք տեղափոխություններ...

Read more...

ԱՌԱՋԻՆ ԽԱՂԱԼԻՔ ԸՆԿԵՐԸ

Մանկական երազանքների աշխարհում հանդիպեցի իմ առաջին խաղալիքին: Մենք դեռ հեռվից նկատեցինք իրար և վազելով մոտեցանք, գրկախառնվեցինք: Կարոտել էինք միմյանց:

Մտովի տեղափոխվեցի տասնյակ տարիներ հետ, երբ ես և իմ արջուկը քնում էինք միասին: Միասին ճաշում էինք, խաղում, գնում մանկապարտեզ: Հիշում եմ մանկապարտեզում մի չարաճճի տղա կար, նա իմ արջուկի վրա ծիծաղում էր, և ոտքով հարվածում: Մի օր հերթական անգամ արջուկիս հարվածելուց հետո, ես չդիմացա և բռունցքներով հարձակվեցի նրա վրա: Դաստիարակչուհին դժվարությամբ մեզ բաժանեց: Իսկ ես այդ ամբողջ օրը արջուկիս գրկած ման եկա:

Արջուկս էլ էր հիշում այդ միջադեպը: Նա ասաց որ դա իր համար շատ կարևոր էր, երբ ինքը զգաց, որ չնայած որ խաղալիք է, միևնույն է իմ ամենալավ ընկերն է:

Իսկ ես հիշում եմ թե ինչպես էր մայրիկս  ինձ ասում. “Ընկերներին պետք է պաշտպանել ցանկացած դեպքում”:

Եվ այսօր, երբ մենք հրաշքով հանդիպեցինք այս կախարդական աշխարհում, ես հասկացա, որ տարիները երբեք չեն կարող մոռացության մատնել առաջին խաղալիքին ու առաջին ընկերոջը:

Read more...