Վերադարձա

Երկար, շատ երկար բացակայությունս բլոգում արդեն իմ ներսում էլ էր զգացնել տալիս, և ի վերջո որոշեցի ժամանակ տրամադրել և շարունակել գրառումներս:
Վերադարձիս հիմք հանդիսացավ նաև երեկվա միջադեպը, երբ «Եհովայի վկաները» հարձակվել էին քահանայի վրա: Ուզում էի որ դրանք գան, թակեն տանս դուռը և ես այդ ժամանակ գիտեի թե ինչ կանեի: Մի լավ բառ կա, որը այնքան էլ հարիր չէ բառապաշարիս, բայց շատ ճիշտ է մեկնաբանում իրենց պահվածքը` ՀԱԲՌԳԵԼ ԵՆ:

Զարմանում եմ, ինչքա՞ն պետք է հանդուրժենք այդ ճղճիմ քարոզիչներին, ինչքա՞ն դեռ պետք է թակեն մեր դռները: Եթե յուրաքանչյուրս մեկընդմիշտ գրողի ծոցն ուղարկի իրենց ու իրենց գրականությունը, ապա հաստատ մի օր կդադարեն այսքան շատ աճել, գոնե սեփական երեխաների  հաշվին կավելացնեն իրենց քանակը: Իսկ այստեղ էլ մի ուրիշ խնդիր է առաջ գալիս` երեխաները: Նրանց ՊԱՐՏԱԴՐՎԱԾ դարձնում են եհովայի վկա, այսինքն խախտվում է երեխայի իրավունքները:

Ո՞վ է ի վերջո զբաղվելու այս խնդրով, թե այդ երեխաները մեղավոր են, որ իրենց ծնողները սխալ ուղու վրա են, որ իրենց ծնողները թքած ունեն սեփական երեխաների կարծիքի ու ցանկության վրա:

ՄՏԱԾԵՔ!!!!!!!!!!!!

Read more...

Թաքցնում են աչքերը քո տխրությունը տարվա...

Կամ աշխարհի ամենատխուր օրը:

Բառերս կանգ են առել կոկորդումս, ու նրանց փոխարեն արցունքներս են հոսում աչքերիցս: 23 տարվա մեջ առաջին անգամ կատարվեց իմ ծննդյան օրվա երազանքը, ինձ հիշեցին ծննդյանս օրվա առաջին րոպեներից, հիշեցին ծանոթ ու անծանոթ բարեկամներս, հիշեցին նրանք, ովքեր ինձ իրական կյանքում չեն էլ տեսել, ու բոլորի սրտի ջերմությունը զգացվում էր նրանց բառերում: Կյանքումս առաջին անգամ է, որ ծննդյանս օրը իմ կողքին է իմ սերը, նա ով սիրում է ինձ, սիրում այնպես, ինչպիսին կամ, սիրում անմնացորդ ու աղջնական այն պարզ սիրով, որը անհրաժեշտ է յուրաքանչյուրիս:
Շնորհակալ եմ Բոլորից, բոլոր նրանցից, ովքեր իմ այս ամենատխուր օրը դարձրին հուզիչ ու անկրկնելի:

ՇՆՈՐՀԱԿԱԼ ԵՄ ՔԵԶԱՆԻՑ ԻՄ ՍԵՐ, ԻՄ ՀԱՄՈՎԻԿ ՍՈՒՍԻ, ՈՐ ԻՄ ԱՅՍ ՏԽՈՒՐ ՕՐԸ ԻՄ ԿՈՂՔԻՆ ԵՍ, ԻՆՁ ՀԵՏ: ՇՆՈՐՀԱԿԱԼ ԵՄ ՀՐԱՇՔՍ:

Հիշում եմ դեռ շատ փոքր էի, դեռ այն ժամանակ չկային DVD-ներ, կամ նման թվային տեխնոլոգիա, չկար երաժշտություն միացնելու հետաքրքիր այլ տարբերակներ, չկային այսօրվա ռադիոկայանները, միակ ռադիոհաղորդումը, որի շրջանակներում կարելի էր երաժշտություն պատվիրել դա "Ստերեո Ստուդիան" էր, որը հեռարձակվում էր օրեկան մի քանի ժամ: Միշտ երազում էի որ գոնե ին ծննդյան օրը "Ստերեո Ստուդիան" աշխատեր մինչև ուշ երեկո, որ կարողանայի վայելել իմ ամենասիրելի երգը` "Ծնունդդ Շնորհավորը": Իմ մանկության երազանքը այդպես էլ անկատար մնաց և այսօր, տեխնիկապես զարգացաց դարում, իմ ծննդյան միակ երազանքն է մնում "Ստերեո Ստուդիան": Երբ Կարեն Վարդանյանը կասի` "Բոլոր նրանց, ում ծննդյան օրն է այսօր, "Ստերեո Ստուդիան" ի սրտե ասում է ԾՆՈՒՆԴԴ ՇՆՈՐՀԱՎՈՐ:"

Read more...

Սիրո խոստովանություն

Մեր երջանկությունը չի կորի երբեք, քանի որ մենք ենք ուզում երջանիկ լինել: Իսկ մեր ցանկությունը այնքան մեծ է, որ այս աշխարհում ոչինչ չի կարող այն խլել մեզնից:
Ու քանի դեռ դու կաս իմ սրտում ու հոգում, ես պատրաստ եմ պայքարել մեր երջանկության համար: Ու գիտեմ կգա մի օր երբ երկուսս էլ կկանգնենք իրար դիմաց , սրտից դուրս կթռչեն  այն ջերմ բառերն ու խոստովանքները որ հավաքվել են ...

Ժամանակը չի կարող իշխել մեր վրա, և ես հավատում եմ որ մենք հաղթելու ենք ժամանակին: Ու կհաղթենք, քանի դեռ դու իմ կողքին կլինես:

Մենք հավերժ ենք:
Ես քեզ խոստացել եմ... և խոստմանս տերն եմ:

Սիրում եմ քեզ:

Read more...

Անէականի ու ներկայի սահմանագծում

...................................................

Ձանձրալի օրերի անվերջ շարանում, փորձում եմ մի պահ կենտրոնանալ, սակայն մտքերս նորից խառնվում են իրար ու կապանքներ են դնում գործողություններիս վրա: Սպանում եմ օրերը … Սպանում եմ ժամանակը, սպասումը արգելում է ինձ շարժվել… ամեն վայրկյան փորձում եմ պոկվել այս կապանքներից, սակայն սիրտս նորից ընդունելով իր “թմրանյութի” հերթական բաժինը,  անէացման է տանում բանականությանս…

            Փորձում եմ “պոկվել”, շարժվել առաջ, բայց շարունակում եմ կառչած մնալ անցյալից ու ներկա սպասումից…

Read more...

Սուրբ Ծննդյան երեկոն

Քրիստոս Ծնավ և Հայտնեցավ

Մեզ և Ձեզ Մեծ Ավետիս

Read more...

Իմ տխուր, տխուր, անկատար երազանք

Դու այդպես էլ իրականություն չդարձար, ժամանակը քեզ չբերեց իր հետ, արշալույսի հետ դու չեկար, մինչդեռ ես սպասում էի քեզ: Չեմ հուսահատվում, հավատում եմ, որ դեռ ամեն ինչ լինելու այնպես, ինչպես ես եմ երազել: Դու տալու ես այն, ինչ ես կորցրեցի, չհամբերելով անգամ մինչև դու կհասնեիր քո ավարտուն տեսքին: Ես խելագարվել էի... հիմա էլ խելագարվել եմ, բայց այս անգամ ոչ թե ունեցածից, այլ կորցրածից: Հիմա ...

Միշտ էլ ավելի հեշտ է հետո հասկանալ ու վերլուծել իրադարձությունները, սակայն մենք միշտ չէ, որ ճիշտ պահին ճիշտ որոշում ենք կայացնում:

Հիմա ծիծաղելի կհնչեն իմ խոսքերը, բայց ... բայց ես մեծացել եմ... նորից:
Քանի դու դեռ չկայիր, իմ կյանքը աշնան նման թաց էր:

Read more...

Շնորհավոր Ամանոր

Ահա և վերջացավ ևս մեկ տարի, իր հետ տանելով իր բերած և երջանկությունը և տխրությունը: Տանելով իր հետ ջերմ հուշեր, որոնք երբեք էլ չեն կրկնվի: Տարեմուտին մնացել են հաշված րոպեներ և այդ մի քանի րոպեն էլ ուզում եմ օգտագործել որպեսզի հայտնեմ իմ շնորհակալությունը այն բոլոր մարդկանց ովքեր իմ կողքին են եղել այս տարվա ընթացքում, իմ երջանկության ու դժվարության ժամանակ: Շնորհակալ եմ այն մարդուն, ով եղավ իմ ՄԵԾ սերը: Շնորհակալ եմ այն մարդկանց, ովքեր հավատացին իմ ուժերին, ովքեր վստահեցին ինձ, որոնց ես հուսով եմ հուսախաբ չարեցի այս անցնող տարվա ընթացքում: Եվ իհարկե շնորհակալ եմ Աստծուն որ ինձ այս ամենը տվեց:


ՇՆՈՐՀԱՎՈՐ ԱՄԱՆՈՐ ԻՄ ՍԻՐԵԼԻ ԲԱՐԵԿԱՄՆԵՐ

Read more...

Շնորհավոր ծնունդդ Մամ

   Այսօր, երբ մարդկության մի մասը նշում է Սուրբ ծնունդը, իմ համար ևս տոն է, քանզի այսօր Քո ծննդյան օրն է: Տարիները քեզ չեն փոխել, միայն մի քիչ ծերացել ես: Բայց քո պայքարը մեր ապագայի համար չի թուլացել: Մազերիդ մեջ վաղուց կան ճերմակ եզրեր, բայց դու շարունակում ես ապրել ի՛նձ համար: Մամ դու այդպես էլ չապրեցիր քեզ համար, քո ամբողջ կյանքը նվիրեցիր մարդկանց ու քո երեխաներին: Մամ դու ապրեցիր բոլորի հոգսերով, օգնության հասար նեղության մեջ ընկածներին, դեպի լավը փոխեցիր շատ շատերի կյանքը, աջակից եղար բոլոր նրանց, ովքեր գեթ մի ակնթարթ զգացին աջակցության կարիք:
     Երբեմն մեր ընտանեկան շրջապատում քեզ անվանում էինք 21-րդ դարի Մայր Թերեզա, ու ծիծաղում: Բայց հիմա երբ դու դեռ քնած ես, ես վերլուծում եմ քո ապրած կյանքը ու ուզում եմ արտասվել: Մամ դու չես ապրել....

Հասկանում եմ որ քո ամեն մի ճերմակ մազի մեջ ես իմ "վաստակը" ունեմ, բայց չգիտեմ ինչպես փոխհատուցեմ դրանց համար, չէ որ նրանք այնքան շատ են..
Չգիտեմ ինչ գրեմ.. ինչ բառերով խոսեմ, որ արտահայտեն այն ինչ զգում եմ...

... Մամ Ծնունդդ Շնորհավոր

Read more...

Ես սպասում եմ քեզ

Կարոտի իմ երգը

Read more...

Սպասում եմ քեզ ձյուն

Ու տխրության անվերջ շավիղներով քայլելով, փնտրելով սերն իմ, հիշեցի քո խոստումը, որ կգաս ու քեզ հետ հետ կբերես իմ երջանկությունը...
Դու ուշանում ես ձյուն: Ուշանում է երջանկությունն իմ, որ խոստացել ես բերել...
Ձյուն մի ուշացիր, արի՛, արի՛ ու բեր այն երջանկությունը որ խոստացել ես:

Read more...

Եհովայի վկաները գրոհում են:

Այսօր "Եհովայի Վկաներ" կազմակերպության անդամները գրոհ են կազմակերպել Արթիկի գյուղերից մեկում: Ըստ ականատեսների, նրանք երեք մեքենաներով մտել են գյուղ և սկսել են համընդհանուր քարոզ իրականացնել: Գյուղի երիտասարդները հավաքվելով ծեծել են բոլորին և քշել գյուղից: "Վկաները" հեռանալով գյուղից, ըստ երևույթին բողոքել են ոստիկանությանը, քանի որ գյուղ են ժամանել ոստիկանները: Երիտասարդները, ովքեր մասնակցել էին միջադեպին հեռացել են գյուղից: 


Մանրամասների դեպքում կգրեմ լրացուցիչ:

Read more...

Լուրջ թե կատակ???

Այ թե ինչ հայտարարություն տեսա ներքաղաքային ավտոբուսում: Ցավոք չկարողացա ավելի բարձր որակով ստանալ ֆոտոն, բայց կարևորը որ հնարավոր է կարդալ թե ովքեր իրավունք ունեն անվճար երթևեկելու: Ամենացնցողը երրորդ տողն է: Տեսնես ով է նստելու ավտոբուս????

Read more...

Նորօրյա տեռորիստներ, կամ վանյանացավ

Երեկ "Կենտրոն" հեռուստատեսության եթերում "Ուրվագիծ" հաղորդման հյուրն էր տխրահռչակ Գեորգի Վանյանը: Ափսոս, որ ուշ միացրեցի հեռուստացույցը և չհասցրեցի սկզբից ևեթ ունկնդրել վանյանի բարբաջանքները:

Վերջինս նույնիսկ գերազանցեց ՀԱԿ առաջնորդ Լևոն Տեր-Պետրոսյանին, իշխանություններին և պետությանը մեղադրանքներ առաջադրելով: Չեմ խոսում այն մասին, որ հասարակության մի ստվար զանգվածին նա անվանեց տականքներ, տեռորիստներ, և բանդիտներ:
Ամենասարսափելին այն էր, որ վանյանը հայտարարեց, որ Հայաստանը օկուպացրել է

Read more...

Երկրագունդ պտտվիր ...

Երկրագունդ, պտտվիր քո երջանկության առանցքի շուրջը:

Երբևէ մտածել եք.... այ արդեն հերիք է, ես ինքս մի կաթիլ ավելացրի այն մտքերի քաոսին, որ կա այս փոքրիկ մոլորակի վրա: Միայն պատկերացրեք, վեց միլիարդ մարդ ամեն վայրկյան մտածում  է: Յուրաքանչյուրիս մտքով անցնում են հազար ու մի բաներ:

Read more...

18 ՏԱՐԵԿԱՆՈՒՄ

Կա մի տարիք, երբ քեզ թվում է` երջանիկ ես դու...
Երբ անցնում է ձմեռը կողքով ու դու չես մրսում,
Երբ աշունը անձրև է մաղում հենց քո սրտի մեջ...
Երբ գիշերը Տերյան ես կարդում... ուզում ես սիրել...

Կա մի տարիք, երբ քեզ թվում է` երջանիկ ես դու...

Read more...

Հայկական հեռուստատեսության մասին

Թերևս շատ է խոսվել հեռուստատեսության բնագավառում առկա խնդիրների մասին: Սակայն ինքս երբեք չեմ անդրադարձել դրանց , քանի որ ինքս հեռուստադիտող չէի համարում ինձ: Օրեկան 2-3 րոպե հեռուստացույցի առաջ լինելը, դա հեռուստադիտող լինել չէ: Սակայն երեկ վերջապես իմ նոր տանը ունեցա հեռուստացույց, և որոշեցի  "Հետ չմնալ" կյանքից: Մինչև կարգավորումներ տալը, որն ի դեպ մի ամբողջ օր տևեց, քանի որ անգամ հեռակառավարման վահանակն էի մոռացել բերել, ստիպված դիտում էի Հ1ը, ու մի քանի ժամվա ընթացում հասցրեցի զզվել սերիալներից ու գովազդներից:
Ոչինչ չփոխվեց անգամ, երբ արդեն հնարավորություն ունեցա դիտել ավելի քան մեկ տասնյակ հեռուստաալիքներ: Բոլոր տեղերում նույնն էր` գովազդ, որն ընդհատվում է անմիտ սերիալներով:


Երդ դեռ չկար այս հեռուստացույցը, մտածում էի, որ երբ ունենամ, ամբողջ օրը միացրած կթողնեմ, իսկ հիմա, չեմ էլ ուզում հիշել, որ տանը կա հեռուստացույց: Միևնույն է, այնտեղ ոչինչ չկա:

Read more...

Սուրբ Գևորգի տոնը

Այս տարի սեպտեմբերի 25-ին Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեեցին նշում է Սուրբ Գևորգի տոնը: Այդ օրը բոլոր Սբ. Գևորգ եկեղեցիներում մատուցվում է Սուրբ և անմահ պատարագ:
Անմասն չէր նաև Արմավիրի թեմի Այգեշատ գյուղի Սբ. Գևորգ եկեղեցին:

Read more...

Այցելություն Աբովյանի "Նարեկ" Տուն-ինտերնատ

Մեծամորի "Փալանչո" թատերախումբը օրերս այցելեց Աբովյանի "Նարեկ" տուն ինտերնետ, ու ապրում են շուրջ 32 ծերեր:
Երեխաները ներկայացրին Թումանյանի "Անբան Հուռի" ներկայացումը:
Ծերունիները ասես մանկացել էին,  շատերը առաջին անգամ էին դիտում տիկնիկային ներկայացում: Տեղադրում եմ մի քանի հետաքրքիր նկարներ`

Read more...

Պատերազմը իմ հուշերում

 Համակարգչիս բարձրախոսներից լսվում է Հախվերդյանի ձայնը, ով փոքրիկին պատմում է պատերազմի մասին: Մի պահ փորձում եմ վերհիշել այդ տարիները: Ու մի պահ հասկանում եմ, որ իմ մանկական հուշերից ես վերջնականապես ջնջել եմ այդ տարները: Հիշում եմ միայն որ հայրիկիս բերեցին: Զոհվել էր Արցախում: Ես, այն ժամանակ 5-ամյա մանչուկս, չէի հասկանում, մահն ինչ է: Հարևանիս հետ ուղարկեցին ինձ գյուղ, որպիսի բարեկամներին հաղորդենք հայրիկիս զոհվելու լուրը: Հիշում եմ, ներս ընկա քեռուս սենյակ, նա քնած էր, թափահարում էի նրան ու գոռում - Քեռիիի, հայրիկը զոհվել է: Մի տեսակ ուրախ էի, չգիտեի թե ինչ է "Զոհվելը'": Հետո արդեն մեր տան պատշգամբից նայում էի թե ինչպես է զինվորական նվագախումբը թաղման թափորի դիմացից քայլում, ծածանում էի հայոց եռագույնը, ու երգում "Արյունոտ Դրոշը":
Հիմա 17 երկար ու ձիգ տարիներ են անցել, ու իմ հիշողության մեջ մնացել են այս երկու պատառիկները, որոնցով ես վերհիշում եմ Պատերազմը:

Հաճախ ափսոսում եմ, որ այդ պահին չեմ գիտակցել այն ինչ ՊԱՐՏԱՎՈՐ ԷԻ գիտակցել, քանի որ Հայրիկս ինձ սովորեցրել էր այն, ինչ դեռ 10 տարի էլ պիտի անցներ, մինչև որ իմ հասակակիցները փոքր ինչ պատկերացում կկազմեին դրա մասին:

Հիմա Հախվերդյանը շարունակում է փոքրիկին պատմել պատերազմի մասին, ու ես հիշում եմ այս ամենն ու....

Read more...

Ցանկություն...

                                                        տպագրվում է առաջին անգամ

Կուզեի այսօր մի քիչ անձրև գար.
Քո գալուց առաջ,
Որ ճանապարհը արևի փոշուց
Մաքրեր մի փոքր:
Կուզեի այսօր մի քիչ անձրև գար
Քո գալուց առաջ`,
Որ արևախանձ այս օդն էլ մի քիչ`
Զովությամբ լցներ:
Կուզեի այսօր մի քիչ անձրև գար`,
Եվ ես կուրծքս բաց,  
Հանգիստ քայլեի անձրևի տակով,
Որ հոգուս մեջ վառվող
Խենթ սպասումի կրակը մարեր անձրևաջրով:
Կուզեի այսօր մի քիչ անձրև գար,
Որ սպասումի մոխիրն էլ տաներ,
Որ մեր ողջ կյանքում
Այս բաժանումը և սպասումը խենթ,
Վերջինը լիներ: 

                    Հեղինակ`      Վաղինակ Սարգսյան

Read more...